Czy jeden z najwybitniejszych dramaturgów w historii był szarlatanem, który nigdy nie napisał własnej sztuki? Czy pod dziełami Shakespeare’a powinien być podpisany, nieznany współczesnym, sir Edward de Vere? Doskonały obraz Rolanda Emmericha to uczta zarówno dla miłośników Shakespere’a jak i Wielkiej Brytanii.

O śmierci powiedziano do tej pory wiele, ale można odnieść wrażenie, że nigdy za wiele. Stworzono już tysiące portretów śmierci – zarówno tych bardziej dosadnych, jak i lżejszych. Piotr Cieplak w swojej sztuce pokazał nam obraz człowieka, który świadom końca swojego życia usiłuje poradzić sobie z ciężarem, jakim dla każdego jest odejście z tego świata.

Na przełomie XIX i XX wieku Indie pod brytyjskim protektoratem składają się z kilkuset księstw, kilku religii i milionów mieszkańców. Ogromna bieda miesza się tutaj z niekończącym się zbytkiem, klejnoty z głodem a bogate pałace z małymi lepiankami. W tym klimacie rozgrywa się jedna z piękniejszych powieści historycznych o kulturze Indii, w której pomimo europejskiej pieczy, króluje hinduska tradycja.

Czy możliwe, by solista Rubika, autor dość popowej płyty „Dziękuję za miłość” i wreszcie wykonawca tytułowej piosenki do „Pokemonów” zaskoczył artystycznym wcieleniem w nietuzinkowym recitalu? To, co zwykle nie udaje się piosenkarzom jednego sezonu, w osobie Janusza Radka znajduje potwierdzenie. Jego popis w „Królowej nocy” przeszedł moje oczekiwania.